تبلیغات
سیب - مطالب ابر مولوی نامه
نامه دادم نخوری سیب ولی دیر رسید...
درباره وبلاگ

آرشیو

طبقه بندی

پیوندها

پیوندهای روزانه

نویسندگان

ابر برچسبها

نظرسنجی

آمار وبلاگ

Admin Logo
themebox

نی نامه ی مولانا

بشنو از نى چون حكایت مى‏ كند                     از جدایى‏ها شكایت مى‏ كند

كز نیستان تا مرا ببریده‏ اند                           در نفیرم مرد و زن نالیده‏ اند

سینه خواهم شرحه شرحه از فراق                 تا بگویم شرح درد اشتیاق‏

هر كسى كاو دور ماند از اصل خویش             باز جوید روزگار وصل خویش‏

من به هر جمعیتى نالان شدم                        جفت بد حالان و خوش حالان شدم‏

هر كسى از ظن خود شد یار من                     از درون من نجست اسرار من‏

سر من از ناله‏ ى من دور نیست                    لیك چشم و گوش را آن نور نیست‏

تن ز جان و جان ز تن مستور نیست               لیك كس را دید جان دستور نیست‏

آتش است این بانگ ناى و نیست باد               هر كه این آتش ندارد نیست باد

آتش عشق است كاندر نى فتاد                       جوشش عشق است كاندر مى‏فتاد

نى حریف هر كه از یارى برید                       پرده‏ هایش پرده‏ هاى ما درید

همچو نى زهرى و تریاقى كه دید                   همچو نى دمساز و مشتاقى كه دید

نى حدیث راه پر خون مى‏كند                          قصه‏ هاى عشق مجنون مى‏كند

محرم این هوش جز بى‏ هوش نیست               مر زبان را مشترى جز گوش نیست‏

در غم ما روزها بیگاه شد                            روزها با سوزها همراه شد

روزها گر رفت گو رو باك نیست                    تو بمان اى آن كه چون تو پاك نیست‏

هر كه جز ماهى ز آبش سیر شد                    هر كه بى‏ روزى است روزش دیر شد

درنیابد حال پخته هیچ خام                            پس سخن كوتاه باید و السلام‏

بند بگسل، باش آزاد اى پسر                        چند باشى بند سیم و بند زر

گر بریزى بحر را در كوزه‏ اى                       چند گنجد قسمت یك روزه‏ اى‏

كوزه‏ ى چشم حریصان پر نشد                       تا صدف قانع نشد پر در نشد

هر كه را جامه ز عشقى چاك شد                   او ز حرص و عیب كلى پاك شد

شاد باش اى عشق خوش سوداى ما              اى طبیب جمله علتهاى ما

اى دواى نخوت و ناموس ما                        اى تو افلاطون و جالینوس ما

جسم خاك از عشق بر افلاك شد                     كوه در رقص آمد و چالاك شد

عشق جان طور آمد عاشقا                           طور مست و خر موسى صاعقا

با لب دمساز خود گر جفتمى                         همچو نى من گفتنی ها گفتمى‏

هر كه او از هم زبانى شد جدا                       بى‏زبان شد گر چه دارد صد نوا

چون كه گل رفت و گلستان در گذشت              نشنوى ز ان پس ز بلبل سر گذشت‏

جمله معشوق است و عاشق پرده‏ اى              زنده معشوق است و عاشق مرده‏ اى‏

چون نباشد عشق را پرواى او                      او چو مرغى ماند بى ‏پر، واى او

من چگونه هوش دارم پیش و پس                 چون نباشد نور یارم پیش و پس‏

عشق خواهد كاین سخن بیرون بود                آینه غماز نبود چون بود

آینه‏ ت دانى چرا غماز نیست                        ز انكه زنگار از رخش ممتاز نیست‏

بشنوید اى دوستان این داستان                     خود حقیقت نقد حال ماست آن‏


تعبیر من

نوشته شده توسط :Mazhar Dust
یکشنبه 14 دی 1393-12:02 ب.ظ
نظرات()